Omega Uitvaartzorg

De Majoor

‘Morgen ontmoet je ‘De Majoor’, zegt hij, terwijl we samen in de lobby zitten van het verzorgingshuis waar zijn moeder die middag is overleden. Ik kijk vragend.

Hij glimlacht naar me, vanonder zijn leren hoed. ‘Mijn zus,’ verduidelijkt hij. De volgende dag zit er een dame op het terras in een meer dan keurige outfit, die vergezeld gaat van de nodige sieraden. De geverfde haren zitten strak in model en er is gekozen voor een nadrukkelijke make-up. Mijn billen raken nog maar amper de stoel als ze van wal steekt: ‘Dus jij hebt mijn moeder verzorgd. Waar zijn haar gouden armbanden?’ Zij blikt of bloost niet als ze de zinnen uitspreekt. Ik ben perplex en kijk vragend naar de overzijde van de tafel als ik zeg: ‘Toen ik gisteren bij jullie moeder kwam om haar te verzorgen, had ze geen armbanden om. Dat heb jij wellicht ook gezien?’ Hij knikt me geruststellend toe en bromt: ‘Geen armbanden.’ Ik zie dat hij zich moet verbijten om niet nu al in conflict te raken met zijn zus. ‘Die liggen vast wel ergens in een nachtkastje.’ Hij zegt het langzaam en neemt dan een slok van zijn koffie.

Ik informeer voorzichtig bij beiden naar de wensen. Die blijken sterk uiteen te liggen. Broer wil vooral na afloop een gezellig samenzijn en drukt dat er door. Zus zegt dat ze dat zonde van het geld vindt. Hij lost het op: het samenzijn is bij hem thuis en hij doet zelf de boodschappen. Zus sleept er ter compensatie een meer religieus tintje uit voor de plechtigheid dan broer gewild zou hebben. Niet voor hemzelf, maar omdat zijn moeder de laatste jaren anders in het leven was gaan staan. Hij besluit het los te laten en geeft zijn zus alle ruimte. Later die middag appt hij me: Armbanden gevonden hoor! Sorry voor De Majoor…..

Weken na de plechtigheid ga ik nog een keer bij hem en zijn vrouw langs om koffie te drinken. ‘Het is zo verdrietig dat het hilarisch is Susanne,’ zucht hij. Zus blijkt de ooit goedgevulde bankrekening van moeder stelselmatig te hebben geplunderd in de afgelopen jaren. Broer is gelukkig de gemachtigde voor de verkoop van de woning van moeder. ‘Financieel trekken we dit wel weer recht.’ Hij zucht nogmaals. ‘Maar ik heb niet alleen afscheid genomen van mijn moeder, maar ook van mijn zus.’ Zonder dat ze aanwezig is, krijgt ze het opnieuw voor elkaar: ik ben perplex.

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email